Vivo cantando

Το “Vivo cantando” είναι ένα τραγούδι που ηχογράφησε η Ισπανή τραγουδίστρια Salomé. Το τραγούδι γράφτηκε από τους Μαρία Χοσέ ντε Θεράτο και Ανιάνο Αλκάλντε με παραγωγή του Αουγκούστο Αλχέρο. Είναι κυρίως γνωστό το τραγούδι ως η ισπανική νικητήρια συμμετοχή στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision 1969.

Το τραγούδι ήταν από κοινού νικητής με το “Boom Bang-a-Bang” του Ηνωμένου Βασιλείου που ερμήνευσε η Λουλού, το “De troubadour” της Λένι Κουρ της Ολλανδίας και το “Un jour, un enfant” που τραγουδήθηκε για τη Γαλλία από τη Φρίντα Μποκαρά. Ήταν η δεύτερη νικήτρια συμμετοχή της Ισπανίας στο διαγωνισμό και η τελευταία μέχρι σήμερα.

Το τραγούδι είναι ένας πολύ up-tempo αριθμός, τραγουδισμένος από την προοπτική μιας γυναίκας που λέει στον εραστή της για τις θετικές αλλαγές που έχει κάνει πάνω της, ειδικά ότι τώρα ζει τη ζωή της τραγουδώντας.

Η Salomé ηχογράφησε το τραγούδι σε έξι γλώσσες,

• στα Ισπανικά (Castellano)
• στα Καταλανικά (ως “Canto i vull viure”)
• στα Βασκικά (“Kantari bizi naiz”)
• στα Αγγλικά (“The Feeling of Love”)
• στα Γαλλικά (“Alors je chante”)
• στα Ιταλικά (“Vivo cantando” )

Ο Ισραηλινός τραγουδιστής Rika Zaraï κυκλοφόρησε μια διασκευή του τραγουδιού στο Alors je Chante και πέρασε τρεις εβδομάδες στο νούμερο ένα στο γαλλικό single chart από τις 16 Αυγούστου έως τις 5 Σεπτεμβρίου 1969.

Δύο αξέχαστες πτυχές της παράστασης στο Eurovision ήταν το κοστούμι της Salomé, ένα παντελόνι Pertegaz καλυμμένο με μακριά σκέλη από πορσελάνη που μοιάζει με χάντρες και το γεγονός ότι ο τραγουδιστής επέλεξε να χορέψει επί τόπου κατά τη διάρκεια ορισμένων τμημάτων του τραγουδιού. Ο χορός ήταν αντίθετος με τους κανόνες του Διαγωνισμού Τραγουδιού τότε. Η Salomé δεν τιμωρήθηκε, ωστόσο, καθώς οι ερμηνευτές από την Ιρλανδία και το Ηνωμένο Βασίλειο είχαν κάνει το ίδιο και το ίδιο έτος.