Τελικός
- Θέση στον τελικό 17
- Σύνολο βαθμών 27
- Σειρά εμφάνισης 4
Πληροφορίες
Το τραγούδι “S.A.G.A.P.O.” γράφτηκε, συντέθηκε και ερμηνεύτηκε από τον Μιχάλη Ρακιντζή, εκπροσωπώντας την Ελλάδα στον 47ο Διαγωνισμό Τραγουδιού της Eurovision το 2002 στο Ταλίν της Εσθονίας. Ο Ρακιντζής, έχοντας ήδη μια πολύ επιτυχημένη καριέρα στην ελληνική ποπ και ροκ σκηνή των δεκαετιών ’80 και ’90, επιλέχθηκε μέσα από έναν επεισοδιακό εθνικό τελικό. Αν και το κομμάτι κατέλαβε τελικά τη 17η θέση ανάμεσα σε 24 χώρες συγκεντρώνοντας 27 βαθμούς, έμεινε στην ιστορία ως μία από τις πιο πολυσυζητημένες ελληνικές συμμετοχές.
Η σκηνική παρουσία της ελληνικής αποστολής αποτέλεσε το κεντρικό σημείο αναφοράς της βραδιάς. Ο Μιχάλης Ρακιντζής και οι τέσσερις τραγουδιστές που τον συνόδευαν στα φωνητικά (ανάμεσά τους ο μετέπειτα γνωστός σολίστ Κωνσταντίνος Χριστοφόρου) εμφανίστηκαν με φουτουριστικές, μαύρες δερμάτινες στολές που θύμιζαν ρομπότ ή αστυνομικούς του μέλλοντος, με έντονες επιρροές από την αισθητική της ταινίας The Matrix. Η χορογραφία ήταν απόλυτα συγχρονισμένη, στρατιωτικού τύπου, γεγονός που ξένισε αρκετά το ευρωπαϊκό κοινό της τότε εποχής.
Μουσικά, το “S.A.G.A.P.O.” ήταν ένα κομμάτι που ξεφεύγει από τα κλασικά πρότυπα της Eurovision. Είχε έναν έντονα ηλεκτρονικό, synth-pop ήχο με industrial στοιχεία και robotic φωνητικά εφέ, κάτι που θεωρήθηκε αρκετά προχωρημένο και ρισκsubαδόρικο για τα δεδομένα του 2002. Οι στίχοι του τραγουδιού ήταν γραμμένοι στα αγγλικά, με τη λέξη “σ’ αγαπώ” να προφέρεται γράμμα-γράμμα με λατινικούς χαρακτήρες, λειτουργώντας ως ένα είδος παγκόσμιου κωδικοποιημένου μηνύματος αγάπης.
Στην Ελλάδα, η συμμετοχή αυτή δέχτηκε σφοδρή και ισοπεδωτική κριτική από τα τηλεοπτικά μέσα και τον τύπο, τόσο πριν όσο και μετά τη διεξαγωγή του διαγωνισμού, με πολλούς να κάνουν λόγο για μια αποτυχημένη εμφάνιση. Ωστόσο, με την πάροδο των ετών, το “S.A.G.A.P.O.” πέτυχε κάτι σπάνιο: απέκτησε έναν τεράστιο “cult” χαρακτήρα. Σήμερα, το κομμάτι αντιμετωπίζεται με νοσταλγία και χιούμορ, θεωρείται party anthem στα ελληνικά κλαμπ και αναγνωρίζεται από πολλούς Eurofans ως μια παρεξηγημένη, underground και πρωτοποριακή pop στιγμή.