Τα πήραν οι Γάλλοι με τον Sebastien Tellier

Φανταστείτε τι θα γινόταν αν ο Morrissey δεν έκανε την τελευταία στιγμή ένα βήμα πίσω και εκπροσωπούσε προ διετίας τη Μεγάλη Βρετανία στο διαγωνισμό τραγουδιού της Eurovision.

Κάνουμε μια πρόβλεψη: τουλάχιστον οι μισοί από τους ορκισμένους θαυμαστές του, για να μην πούμε όλοι, θα του γύριζαν την πλάτη και στη χειρότερη περίπτωση θα τον κρεμούσαν ανάποδα.

Ολα αυτά βέβαια θα συνέβαιναν στη Γηραιά Αλβιώνα, διότι στη Γαλλία τα πράγματα φαίνεται πως λειτουργούν διαφορετικά. Οταν πριν από μερικούς μήνες ανακοινώθηκε ότι o σταρ της γαλλικής ηλεκτρονικής σκηνής Sebastien Tellier, ένας μουσικός με κύρος, άποψη και αξιόλογο δισκογραφικό έργο, πήρε το διαβατήριο για τον τελικό στο Βελιγράδι, κανείς από τους συμπατριώτες του δεν αντέδρασε αρνητικά. Μέχρι τη στιγμή που άκουσαν τους αγγλικούς στίχους του τραγουδιού «Divine». Αυτό ήταν! Αναψαν φωτιές.
Αγγλόφωνο τραγούδι στη Eurovision; «C’est une insulte» βροντοφώναξε μερίδα οργισμένων απλών πολιτών και βουλευτών της κυβέρνησης Σαρκοζί, που ξεσπάθωσαν εναντίον του υποστηρίζοντας ότι το τραγούδι πρέπει να ερμηνεύεται στη γαλλική γλώσσα. Ετσι, στα καλά καθούμενα, ο Sebastien Tellier βρέθηκε στη δίνη του κυκλώνα. Στριμωγμένος σε μια γωνία, άκουγε τους άλλους να του προσάπτουν βαριές και υπερβολικές κατηγορίες, όπως «προδότης της γαλλικής κουλτούρας» και «πουλημένος», λες και είχε διαπράξει το έγκλημα του αιώνα!

Μόνο προδότης δεν αισθάνεται ο 33χρονος εκκεντρικός Sebastien Tellier με τα μακριά μαλλιά και το ατημέλητο στιλ, που τελικά υποχώρησε και πρόσθεσε μερικούς γαλλικούς στίχους στo «Divine», την πρώτη αγγλόφωνη συμμετοχή της Γαλλίας στην ιστορία του θεσμού. Πριν το κάνει, όμως, απολογήθηκε για το αποτρόπαιο έγκλημά του: «Υπάρχει ένας γαλλικός τρόπος ζωής και κανένα τραγουδάκι δεν μπορεί να τον αλλάξει. Δεν περιφρονώ τη γαλλική γλώσσα» είπε, σπάζοντας τη σιωπή του. «Δεν θα χάσει τη γεύση της η μπαγκέτα το επόμενο πρωινό αν τραγουδήσω στα αγγλικά.

Δεν θα πολεμήσω κανέναν. Θέλω απλώς να ικανοποιήσω τους ανθρώπους» συμπλήρωσε, χωρίς να χάσει ούτε λεπτό το χιούμορ του. Ούτε το χαλούμι, προσθέτουμε εμείς, έχασε τη γεύση του όταν η Κύπρος συμμετείχε πέρυσι με τραγούδι στα γαλλικά.

Μόνο τυχαίος δεν είναι ο Sebastien Tellier. Ξεχωριστή περίπτωση μουσικού, αποτελεί σημαντικό κομμάτι της γαλλικής σκηνής, που τα τελευταία χρόνια μοιάζει με καζάνι που σιγοβράζει. Δεκάδες τραγουδιστές και συγκροτήματα από την Πόλη του Φωτός κάνουν τη δική τους μουσική επανάσταση, ανατρέπουν τα δεδομένα, προτείνουν νέους ήχους και τραγουδάνε στα αγγλικά – είναι η νέα τάση. Γιατί, κακά τα ψέματα, με αγγλόφωνα τραγούδια κάποιος έχει περισσότερες ελπίδες να κατακτήσει τη διεθνή αγορά και να αυξήσει τις πωλήσεις των δίσκων του. Μέχρι και η Κάρλα Μπρούνι πριν γίνει η πρώτη κυρία της Γαλλίας ηχογραφούσε τα τραγούδια της στην αγγλική γλώσσα.

Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους, το τραγούδι «Divine» του Sebastien Tellier δεν γράφτηκε αποκλειστικά για τη Eurovision. Το συγκεκριμένο κομμάτι προέρχεται από το νέο, τρίτο προσωπικό του άλμπουμ, με τίτλο «Sexuality», που κυκλοφόρησε πρόσφατα κατά τη γνώμη μας, είναι o πιο sexy δίσκος που ακούσαμε τα τελευταία χρόνια. Με την πολύτιμη βοήθεια του Guy-Manuel de Homem-Christo, το έτερον ήμισυ των διάσημων Daft Punk, ο Tellier δεν έκανε τίποτα λιγότερο από το να μετατρέψει τις σεξουαλικές φαντασιώσεις του σε ένα electro σάουντρακ για μια soft porno ταινία της δεκαετίας του ’70 που δεν γυρίστηκε ποτέ. Αισθησιακά γυναικεία φωνητικά, οργασμοί, εμφανείς επιρρoές από τους Serge Gainsbourg, Giorgio Moroder και Jean-Michel Jarre, μελαγχολικές μελωδίες, ονειρική ατμόσφαιρα, ηλεκτρονικοί ρυθμοί, πιάνο και κιθάρες συνθέτουν τον κόσμο του «Sexuality». Ενα άλμπουμ χειμώδες και ταυτόχρονα ρομαντικό, που σκανδαλίζει τις αισθήσεις. «Εχει τη γεύση φρούτου: ζουμερό και γλυκό».

Κάθε άλμπουμ του Γάλλου μουσικού έχει και θεματική ενότητα. Το ντεμπούτο του «L’ incroyable Verite» (2001) αφορούσε την οικογένεια και το «Politics» (2005) μιλούσε για πολιτική. Τώρα με το «Sexuality» μοιράζεται το όραμά του για τη σεξουαλικότητα και το φετίχ του για γυναίκες ντυμένες με «καυτά» αθλητικά σορτς. «Μου αρέσει να ηχογραφώ μόνο concept άλμπουμ. Ενας δίσκος χωρίς concept είναι σαν μια συλλογή τραγουδιών. Είναι σαν να διαβάζεις ένα βιβλίο με μικρές ιστορίες».

Για τον ίδιο, η σεξουαλικότητα είναι πιο σημαντική από την οικογένεια και την πολιτική, όπως δηλώνει. Εχει τους λόγους του. «Πάντα προσπαθώ να βρίσκω το πιο σημαντικό θέμα για να ασχοληθώ. Γι’ αυτόν το λόγο το προηγούμενο άλμπουμ μου μιλούσε για την πολιτική. Διότι εκείνη την εποχή στη Γαλλία πίστευα ότι η πολιτική κατηύθυνε τον κόσμο. Σταδιακά όμως ανακάλυψα ότι αυτό που κατευθύνει τον κόσμο είναι το σεξ. Ακόμη και η πολιτική είναι σκλάβα του σεξ. Μπορεί αργότερα να ανακαλύψω έναν καινούργιο κυρίαρχο, αλλά αυτήν τη στιγμή ο κυρίαρχος του κόσμου είναι το σεξ».

Το «Sexuality» δεν είναι μόνο ερωτική φαντασίωση, είναι και η ευρωπαϊκή απάντηση του Tellier στον εύπεπτο αμερικανικό ήχο που έχει κατακλύσει τελευταία τους πίνακες επιτυχιών. «Ο κόσμος της μουσικής είναι γεμάτος σεξουαλικά άλμπουμ. Μου αρέσει ο ήχος του αμερικανικού R & B. Εκεί έγκειται κατεξοχήν ο μοντέρνος ήχος, αλλά το μήνυμα που εκπέμπει δεν αντανακλά τις σκέψεις μου.

Θα ήθελα να μιλήσω για το σεξ ως Γάλλος, ως Λατίνος με ευφυΐα, αλλά όχι με επιθετικότητα. Οταν η αμερικανική μουσική μιλάει για το σεξ, δεν το κάνει με ωραίο τρόπο. Εδώ είμαστε πιο ευγενείς, πιο ρομαντικοί».

Τι δουλειά έχει τελικά ο Sebastien Tellier στη Eurovision, αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Υστερα από μια θύελλα αντιδράσεων, το βράδυ της 24ης Μαΐου θα τον δούμε να ερμηνεύει στα αγγλο-γαλλικά το «Divine» (ένα κομμάτι όπου ο Jean-Michel Jarre παίζει ρακέτες με τους Beach Boys) σ’ ένα σκηνικό παραλίας περιτριγυρισμένος από γυναίκες με μαύρα μπικίνι! Εμείς πάντως του δίνουμε φέτος 12άρι, αν και -μεταξύ μας- δεν το βλέπουμε να έχει και πολλές ελπίδες. Αυτό που ο ίδιος πραγματικά επιθυμεί είναι… «να προσθέσω λίγη φινέτσα στη Eurovision. Μερικές φορές αυτός ο διαγωνισμός είναι πολύ χυδαίος και αυτό είναι λυπηρό».

Πηγή: Ελεύθερος Τύπος